De Bus

Normaal vind ik het heerlijk om naar Haarlem te reizen en geniet ik van de treinreis. Vandaag gingen er alleen geen treinen, en moest alles met de bus. Ik heb een algemene afkeer van bussen ontwikkeld door de jaren heen. Vroeger werd ik altijd wagenziek, maar mocht ik nooit voorin zitten. Toen ik later begon met uitgaan, was de nachtbus soms de enige optie, maar dat was altijd een angstige ervaring. Vol achterdocht staren naar die onverzorgde man rechts voor je: zou hij straks als je uitgestapt bent achter je aankomen, je verkrachten, of erger?! Dat er altijd bijna geen mensen in de bus zitten om een uur of drie 's nachts maakt het ook niet beter. Vandaag zit ik in de bus, niet misselijk gelukkig, maar elke keer als hij een bocht maakt knijp ik mijn ogen dicht, in volle verwachting van de klap die mijn dood gaat betekenen. Doe mij maar de trein.